Het ervaren van
mijn innerlijke vrede;
dat is Levenskunst.
De afstand tussen
jou en mij en zij is zo
groot als een idee.
Ik heet het welkom.
Geef dat rotgevoel een stoel.
Het hoort ook bij mij.
Elke relatie,
respectvol afgesloten,
is een gift aan ons.
Ik voel me alleen.
Ik bekijk het woord nog eens
en lees nu: AL, EEN.
Mijn onbewuste
vraag wordt steeds weer respectvol
beantwoord door Mij.
Ik ervaar dat het
niet mogelijk is om geen
contact te hebben.
Ik wil steeds winnen.
Afgunst en eenzaamheid zijn
trieste trofeeën.
Ik laat de ijsberg
in mij voorgoed smelten –
Ik bén het ijs niet.
Ik vraag naar de weg,
vertrouw op Zijn routekaart
en aanvaard mijn reis.
Vele kruispunten.
Liefdevolle Wegwijzer.
Vrij om te kiezen.
Een heilig drietal.
Hun verbinding schenkt stroming.
Mijn hoofd, hart en buik.
De moed der wanhoop
transformeert in mijn Zelf in
de moed der Liefde.
Van mezelf houden;
het liefste wat ik doen kan
voor mijn huis en thuis.
ChristusEnergie
wacht in mij op ont-dekking;
vraagt moed en geduld.
Prutsend en puffend
achter het badkamerraam.
Plots zie ik bloesem.
Ik steek een kaars aan.
Mijn lichtintentie gaat door,
ook na mijn vertrek.
Mijn deur van het slot.
Nu kan ik naar buiten en
slingers ophangen.
Ik hak mezelf om.
Mijn vergeving is mijn bijl.
Ik laat mijn greep los.
Alles buiten mij
is een vraagteken; wat ik
weet ligt diep in mij.
